(…) Aylar geçti. İkinci roman basıldı, heyecanı geçti, üçüncü romana başladım. Geçenlerde durup şöyle bir baktığımda, tahmin ettiğimden en az üç kat daha uzun bir roman yazmakta olduğumu farkettim. Oyuncaklı, yanardöner kurgulardan henüz vazgeçemediğimi farkettim. Üstüne üstlük, anlattığımın bir aşk öyküsü olduğuna bile emin olamadım.
Nerede yolumu şaşırdığımı düşünürken Sahilde’yi bir defa daha okumaya niyetlendim, bu mimlenme hadisesi de vesile oldu. Okunmayı bekleyen bir sürü kitabı, yazılmakta olan romanı, ve arada sırada ilgilenmem gereken öteki işlerimi bir kenara bıraktım. Meraklı okuyucu değil de çömez yazar gözüyle okudum bu sefer.