Aslında ne anlattığın o kadar da önemli değil. Birileri oturup saymış, dünyada toplam yedi tane temel öykü varmış. İnsanlar binlerce yıldır o yedi öyküyü dinleyip, seyredip, okuyup duruyor. Yani ne kadar kafa patlatırsan patlat, kafandaki o çok orijinal öyküyü daha önce birileri kullandı. Binlerce defa. Sondaki sürprizi herkes şimdiden biliyor. Ne anlattığın önemli değil, nasıl anlattığın önemli.
Akıldan çıkmayacak karakterler yaratmaya çalış. Hiçbir karakter sadece iyi ya da sadece kötü olmasın. Çelişkilere sahip olsun, içiyle dışı bir olmasın. Sırf başkalarıyla değil kendiyle de derdi olsun. Ya da tam tersi. Bunalımda bile olsa okuyucuyu bunaltmasın. Çok akıllı ya da çok güzel olmasın ama güzel konuşsun. Arada sırada ondan hiç beklenmeyecek bir (iyilik/kötülük/salaklık/delilik) yapıp okuyucu huzursuz etsin. Okuyucunun anlamaya çalıştığı karakter aklıda kalır.